Geschiedenis

We schrijven het jaar 1874. Jaap Schoen verdient een schamel inkomen met zijn bok, waarmee hij langs locale boeren gaat om geiten te laten dekken. Hij is net getrouwd met Catharina de Wit en het startende gezin kan wel wat extra inkomsten gebruiken. Gelukkig is er de Hoevervaart.

1^e Generatie

Jaap en Catharina Schoen wonen aan de Visscherslaan en direct achter hun huis stroomt de dan nog heldere Hoevervaart. Bovendien hebben ze een veldje waar het linnengoed gebleekt kan worden. Catharina Schoen is een ondernemende vrouw en begint haar diensten als wasvrouw aan te bieden.

Haar eerste klant was de pastorie van de St. Dominicuskerk aan de Alkmaarse Breedstraat. Omdat één klant niet genoeg was, ging Catharina op acquisitie. En met succes: al snel volgden het Hof van Sonoy, indertijd een bejaardentehuis, en een aantal rijke particulieren.

De zaak floreert en in 1885 wordt zelfs een waterleiding aangelegd, die het wassen een stuk eenvoudiger maakt.

2^e Generatie

Oudste zoon Jan draait al van jongs af aan mee in de wasserij. Tweede zoon Cor doet eerst nog waardevolle ervaring op in een wasserij in Gelderland, voordat hij in het familiebedrijf aan de slag gaat. Het wassen is inmiddels verplaatst naar een schuurtje naast het huis.

Vlak na de Eerste Wereldoorlog, in 1919, nemen de twee broers de zaak officieel over. Ze bouwen een extra schuur achter het huis en schaffen nieuwe, moderne machines aan. Zo komt er een kleine stoommachine en een gasgestookte wasmachine. Ook zorgen ze voor elektrisch licht.

De zaak blijft groeien. In 1922 maakt het schuurtje naast het huis plaats voor een nieuw pand met een grote droogzolder. In het nieuwe pand is ook plaats voor een grotere wasmachine. In 1928 nemen de broers een mooie stoomketel over van bierbrouwerij De Brug. De ketel heeft zo'n grote capaciteit, dat hij niet alleen de droogzolder maar ook de net aangeschafte mangel kan verwarmen. Maar hij is ook groot, dus wordt er een apart ketelhuis tegen het pand aan gebouwd, met een klein kolenhok en een grote schoorsteen.

Na de Tweede Wereldoorlog, in 1948, maken Jan en Cor wederom een moderniseringsslag. Ze breiden de ruimte nog wat uit en kopen een pers, waardoor overhemden en jassen niet meer met de hand gestreken hoeven te worden. Een paar jaar later wordt de oude trouwe stoomketel afgekeurd en komt er een nieuwe voor in de plaats. Groter, sterker en zuiniger.

3^e Generatie

De zoon van Jan, Cornelis Schoen en de zoon van Cor, Jaap Schoen, zetten het familiebedrijf voort. In 1956 nemen de twee neven de zaak over en laten zij de binnenplaats overkappen. De schuur waar kolen en zeep werden opgeslagen, is nu aan het zicht onttrokken. Ook het oude woonhuis, waar de familie op dat moment nog steeds woont, is helemaal ingebouwd.

Stoommachines maken langzamerhand plaats voor elektrische aandrijving. In 1958 plaatsen de neven Cornelis en Jaap een nieuwe mangel en een wasmachine die allebei werken op elektriciteit. De oude machines waren nog met aandrijfriemen verbonden met de stoommachine. Dat wordt nu dus losgekoppeld. Maar Jaap moet nog elke dag om 6 uur opstaan, om de ketel op te stoken. Totdat in 1972 een stoomketel wordt aangeschaft die werkt op aardgas. Die is sneller op temperatuur en verbruikt minder energie.

Een grote technologische sprong komt in 1976. Tot dat moment worden alle lakens met de hand gevouwen. Maar nu introduceert Wasserij Schoen een vouwmachine die maar liefst 300 lakens per uur volautomatisch kan vouwen. Ook de wasmachines worden slimmer en krijgen meer programma's, waardoor er veel minder handelingen nodig zijn. Met minder personeel wordt meer werk verricht en de medewerkers worden fysiek ook minder zwaar belast.

In 1980 is het hoog tijd voor een grootscheepse verbouwing. De organisch gegroeide verzameling panden en schuurtjes gaat op de schop. Architect C.A. Keesman ontwerpt een nieuwe, moderne bedrijfsruimte voor de wasserij. Aannemers J. en G. Heijne uit Heiloo neemt de klus aan en weet het zo aan te pakken dat het bedrijf tijdens een verbouwing van een jaar maar 3 dagen stil komt te liggen.

Vrijwel het hele pand wordt gesloopt en wordt van fundering tot dak helemaal nieuw opgetrokken. De 25 meter hoge schoorsteen wordt steen voor steen afgebroken. Ook het woonhuis waar het allemaal mee begon, dat tot aan de verbouwing nog dienst deed als kantine, moet wijken.

Op 20 februari 1981 wordt het nieuwe pand opgeleverd. Een grote, moderne ruimte waar vuil en schoon goed strikt gescheiden worden. Er staan moderne wasmachines die ook kunnen centrifugeren. De wasserij is klaar voor een nieuwe periode.

4^e Generatie

In 1981 neemt Kees Schoen, zoon van Jaap en neef van Cor, het familiebedrijf over. Kees heeft niet alleen de dagelijkse leiding over het bedrijf, hij is ook permanent op zoek naar milieuvriendelijke, energiezuinige oplossingen. Tussen 1991 en 2003 plaatst hij veel nieuwe machines en apparaten die efficiёnter met energie en middelen omgaan. Een wasstraat, railtransportsysteem voor zakken wasgoed, nieuwe insteek- en vouwmachines, opslagtanks voor water, een vouwmachine voor servetten en ander kleingoed, een brede mangel met nog maar één rol. En in de tussentijd wordt er nog een kleine ruimte bijgebouwd.

In 2004 start hij een waterzuiveringsproject. Voor het eerst in 130 jaar is het bodemwater zo sterk verontreinigd dat het niet meer de moeite loont om dit te zuiveren tot bruikbaar waswater. Wasserij Schoen stapt dus over op leidingwater. Om daar zo efficiёnt mogelijk mee om te gaan, wordt er voortdurend gezocht naar manieren om water te zuiveren en opnieuw te gebruiken.

Een paar jaar later ontwikkelt hij samen met zeepfabrikant Christeyns, na uitgebreide testprocedures, een nieuw wasproces. Door pas na het wassen te desinfecteren, worden betere resultaten geboekt als het gaat om het verwijderen van vlekken, maar ook van bacteriёn en andere ziektekiemen.

Op dit moment gebruikt Wasserij Schoen ongeveer 7,5 liter water per kilo wasgoed. Een thuismachine heeft al snel 14 à 15 liter nodig. Geen reden om achterover te leunen. Het doel dat Kees Schoen zichzelf stelt is om het verbruik in de nabije toekomst terug te dringen tot 3 liter per kilo.

En zo blijft innovatiedrang de firma voortdrijven.